Në vazhdim po ju japim një listë të dhjetë shteteve që aktualisht kanë ushtritë më të mëdha në botë:

1. Kina
Trupa aktive: 2 285 000
Rezervë: 510 000
Paraushtarake: 660 000
Total:3 455 000

2. Shtetet e Bashkuara të Amerikës
Trupa aktive: 1 580 255
Rezervë: 864 547
Paraushtarake: 11 035
Total: 2 455 837

3. India
Trupa aktive: 1 325 000
Rezervë: 2 142 821
Paraushtarake: 1 300 586
Total: 4 768 407

4. Koreja e Veriut
Trupa aktive: 1 106 000
Rezervë: 8 200 000
Paraushtarake: 189 000
Total: 9 495 000

5. Rusia
Trupa aktive: 1 027 000
Rezervë: 20 000 000
Paraushtarake: 449 000
Total: 21 476 000

6. Koreja e Jugut
Trupa aktive: 687 000
Rezervë: 8 000 000
Paraushtarake: 4 500
Total: 8 691 500

7. Pakistani
Trupa aktive: 617 000
Rezervë: 513 000
Paraushtarake: 304 000
Total: 1 434 000

8. Irani
Trupa aktive: 523 000
Rezervë: 1 800 000
Paraushtarake: 510 000
Total: 2 833 000

9. Turqia
Trupa aktive: 510 000
Rezervë: 428 000
Paraushtarake: 102 000
Total: 1 041 500

10. Vietnami
Trupa aktive: 455 000
Rezervë: 5 000 000
Paraushtarake: 40 000
Total: 5 495 000

/Start/F. Prroni

Në vend që të luajë me bashkëmoshatarë e bashkëmoshatare, Kody si fëmijë, në kopshtin zoologjik të babait të tij, ngjitej degëve të drunjve me shimpanzat, hipte mbi elefantë dhe shëtiste përreth me tigra.

Po sot? Pothuajse asgjë nuk ka ndryshuar.

Kody, i cili deri në moshën 11 vjeçare ka vijuar rregullisht shkollimin, sot e kësaj dite jeton me shtazët 24 orë në ditë.

Për vete beson se ka një lidhje më të fuqishme me shtazët e egra sesa me llojin njerëzor. Nuk frikësohet nga njerëzit, por si thotë, i njeh shumë pak për të thënë diç më shumë për ta.

Gjatë ditës ai kujdeset për 67 tigra të rritur, disa elefantë afrikanë dhe një mori kafshësh tjera të egra. Për njërën nga elefantet, që e kanë quajtur Bubbles, Kody thotë se është motra e tij më e vjetër, pasi ka kaluar me të gati tërë jetën.

Në kopshtin zoologjik në Myrtle Beach në Karolinën Jugore vizitorët kanë mundësinë ta takojnë Tarzanin e vërtetë amerikan. Disa ditë gjatë javës ai organizon shfaqje për vizitorët, gjatë të cilave luan me tigra, varpon dhe ulërin me ujqit, hip dhe zbret nëpër degët e drunjve bashkë me majmunë.

Për dallim nga Tarzani i filmave, Kodu thotë se ka dëshirë të vishet, por i mungon shumë një partnere, sikundër Jane në filmat për Tarzanin.

Natyrisht, Jane e tij do të duhej t’i donte kafshët e egra dhe të jetë e gatshme të kujdeset për to.Koha net

Kemi parë ndërtesa të shkatërruara, zjarre dhe mbytje, por tërheq vëmendjen fakti që nuk na ka zënë syri asnjë japonez duke qarë.

Kjo ka të bëjë me ndryshimet kulturore të vendeve të ndryshme. Britanikët njihen për kontrollin e emocioneve të tyre, pozitive apo negative qofshin.

Kjo gjë për ta është sjellja e duhur për respektimin e tjetrit. Japonezët, nga ana tjetër “fshehin” vetëm emocionet negative për një arsye: respektimi i njerëzve të tjerë që i rrethojnë.

Sipas tyre, dhimbja që ata ndjejnë mund të shtojë dhimbjen e të tjerëve. Të tregosh vuajtjen do të thotë të ngarkosh me energji negative ata që na duan ose që thjesht na rrethojnë.

Kjo është arsyeja që nuk kemi parë imazhe vuajtjeje apo njerëz duke qarë si në rastin e tragjedisë së Haitit apo pas cunamit në Tajlandë.

Të vetmit që janë fotografuar duke qarë janë fëmijët. Ata janë të vetmit që e shprehin hapur vuajtjen e tyre.

Në vitin 2030 dielli dhe era do të prodhojnë energji të barabartë me atë që japin sot centralet bërthamore, por kostot për ndërtimin e impianteve do të jenë goxha të larta.

Po tani? Nëse pas Fukushimës, ashtu si pas Çernobilit, të inaugurohej një periudhë e re post-bërthamore, bota do të ishte destinuar për një paralizë dhe e intoksikuar nga nafta dhe karboni?

Në të vërtetë, edhe pse shumë mbështesin faktin se atomi është një zgjedhje bindëse, askush nuk e ka thënë se bëhet fjalë për një rrugë të detyruar. Në Europë, Franca është vendi që ka më shumë reaktorë atomikë në funksionim, rreth 58 të tillë.

Shumë vende po parashikonin zgjerimin e numrit të centraleve, duke zëvendësuar impiantet e vjetra të ndërtuara në vitet ‘60-‘70. Historia e energjisë së viteve të ardhshme, thonë edhe kompanitë e naftës, do të jetë ‘boom’-i i burimeve të rinovueshme. Tashmë panelet diellore dhe turbinat nuk janë më lojëra fëmijësh, por do të zëvendësojnë impiantet gjigante në gjendje të konkurrojnë për nga sasia e elektricitetit të prodhuar, centralet tradicionale.

Një kompani gjigante e naftës si ‘BP’, parashikon që në vitin 2030 kuota e burimeve të rinovueshme në ofertën e energjisë të jetë e barabartë me atë bërthamore. Gjithsesi, energjia që prodhohet sot nga centralet bërthamore zë një masë të konsiderueshme, ndaj do të ishte e vështirë të shkatërrohej sa hap e mbyll sytë.

Por, në muajt e fundit janë grumbulluar studime dhe raporte që tregojnë objektivin e një energjie, të gjithë apo thuajse të rinovueshme, duke përjashtuar edhe atë bërthamore, si një mundësi e jashtëzakonshme që nuk ndikon në ritmin e jetës sonë. Këto janë fjalët e shoqërive ambientaliste si “Wwf” dhe “Greenpeace”, por edhe të instituteve serioze si “Mckinsey”, një nga shoqëritë më të mëdha të konsulencës në botë.

Defekti i këtyre raporteve është se e vendosin objektivin për në vitin 2050, pak larg krahasuar me problemet e sotme. Gjithsesi, ky nuk është një problem teknik. Edhe pse zhvillimi i teknologjisë do t’i jepte një shtysë të mëtejshme zhvillimit të energjive alternative, raportet i bëjnë llogaritë e tyre mbi bazën e teknikës aktuale. Zgjedhjet deçizive janë mbi të gjitha politika dhe ndaj duhen përshpejtuar.

Nga ana tjetër, edhe për të pasur elektricitet nuklear në disa vende të Europës, si për shembull në Itali, duhen pritur vitet 2025-2030. Po për cilat burime të rinovueshme po diskutojmë? Eksperimentet aktuale janë shtuar shumë: valët, detet, rrymat, nxehtësia e tokës, kripshmëria e detit. Faktikisht, teknologjitë e konsoliduara janë tre: ajo diellore me dy format e saj dhe ajo eolike.

Gjithsesi, kalimi nga gazi, qymyri, nafta dhe atomi tek energjia e prodhuar nga era dhe dielli do të kishte kosto shumë të madhe. “Energy Raport” i ‘Wwf’ llogarit shpenzime prej miliarda eurosh në vit. Kështu, një pjesë e mirë e parave do të shkonte për të përmirësuar efiçencën në përdorimin e energjisë.

Gjithsesi, problemi më i madh për të ardhmen është ndërtimi i centraleve tradicionale apo jo, që duhen ndërtuar patjetër. Pjesa më e madhe e impianteve, të paktën në Perëndim, përbëhet nga centrale bërthamore apo me qymyr të ndërtuar në dhjetëvjeçarët e parë pas Luftës së Dytë Botërore, që duket se po arrijnë fundin e jetës së tyre aktive.

Nga ky këndvështrim, vendimet që do të merren në tre-katër vitet e ardhshme mbi llojet e centraleve që duhen ndërtuar (tradicionalë, bërthamorë apo alternativë), do të jenë përcaktuese për fatin e energjisë së botës. Në debat do të jetë shumë i rëndësishëm problemi i kostove.

Numri i madh i turbinave me erë që qeveria e Londrës kërkon të instalojë përgjatë brigjeve angleze ka një kosto pak a shumë të barabartë me centralet bërthamore të së njëjtës fuqi. Motivi nuk është se turbinat kushtojnë sa reaktorët, por se një central bërthamor prodhon energji 24 orë rresht, ndërsa një central eolik mesatarisht për një të tretën e kohës së mundshme, sepse kjo varet nga era.

Furnizimi është sot pengesa më e madhe në zhvillimin e energjive alternative. Kompanitë elektrike kanë vështirësi të hapin rrjetet e tyre për një sasi më të madhe se 20-30 për qind energjie nga burimet e rinovueshme, sepse nuk janë të sigurta a do ta kenë atë energji nëse do të kishin nevojë.

Gjithsesi, kjo pasiguri sa po vjen e po zbehet. Sot parashikimet e motit mund të parashikojnë nga 18 deri në 36 orë më përpara situatën e diellit dhe erës. Nga ana tjetër, zhvillimet teknike në rastin e centraleve diellore me përqendrim lejojnë veç të tjerash, ruajtjen e energjisë për një kohë gjithmonë e më të gjatë, edhe pas daljes së diellit.

Gjithsesi, deri tani duket se burimet alternative janë të destinuara t’ia shtojnë elektricitetin që ato prodhojnë burimeve tradicionale se sa ta zëvendësojnë atë. Por, disa ide të mëdha po pritet të zhvillohen edhe në këtë fushë. Në fund të fundit, nëse nuk ka diell këtu do të ketë pak hapa më tej.

Për shembull, ose në Afrikë ose në Europën Veriore. “Desertec” është një projekt gjigant që parashikon të bëjë bashkë elektricitetin e prodhuar nga centralet diellore në Afrikë dhe atë nga centralet eolike në veri të Europës për ta shpërndarë më pas në të gjithë kontinentin.

Por, përveç erës dhe diellit ka edhe nga ata që e shohin të ardhmen e energjisë botërore tek gazi me emrin metan. Këtë propozim e kanë bërë disa ambientalistë pragmatistë si presidenti i “Worldwatch”, Christophet Flavin. Ky lloj gazi ndryshe nga atomi, prodhon CO2, edhe pse shumë herë më pak se qymyri dhe nafta. Në vitet e fundit, një sërë modifikimesh tek teknikat e nxjerrjes e kanë bërë më ekonomik dhe më të bollshëm.

Flavin nënvizon se një central me gaz kushton sa një e dhjeta e një centrali ekuivalent bërthamor. Po ashtu, edhe nga përmasat mund të jetë më i vogël. Mbi të gjitha, ndryshe nga një central bërthamor që duhet të jetë vazhdimisht në funksionim mundësisht me maksimumin e kapaciteteve, mund të fiket lehtësisht apo ndizet sa herë është nevoja dhe e kundërta.

Do të ishte plotësuesi më perfekt për një central eolik dhe diellor, me të cilët do të “bashkëpunonte” shkëlqyeshëm në momentin rënies së prodhimit. Por sipas specialistëve, asnjë nga këto nuk do të ndikonte për keq në jetën tonë. E vetmja gjë që mund të na shqetësojë janë faturat e kripura të energjisë, që me sa duket edhe në të ardhmen do të jenë goxha të shtrenjta.

Që nga vjeshta e ardhshme, tha presidenti rus, Dmitri Medvedev, akrepat e orës do të qendrojnë të fiksuar, pavarësisht ndërrimit të stinëve.

“Mora një vendim për të anuluar orën dimërore. Këtë direktivë që do të nisë nga vjeshta e ardhshme i dërgova qeverisë. Ky ndyshim do të mbrojë rusët nga stresi, nervizizmi dhe sëmundjet e shkaktuara nga ndryshimi i ritmit biologjik”, deklaroi Medvedev gjatë një takimi me një grup kërkuesish të rinj rusë.

E përbërë nga 11 zona të ndryshme orari për shkak të shtrirjes nga kufinjtë me Poloninë në perëndim e deri në Alaskë në lindje, prej 30 vjetësh Rusia, ashtu si pjesa më e madhe e vendeve në rruzullin tokësor, aplikonte si orën verore ashtu edhe atë dimërore, duke spostuar akrepat 60 minuta para në vjeshtë, e 60 minuta pas në pranverë.

“E kisha Facebook për një qëllim, për të mbajtur kontakte me familjen time,” thotë Fteja, që ka shkuar në SHBA para 17 vitesh. Fteja, 30 vjeç, mësoi në shtator se llogaria e tij ishte çaktivizuar.

“Di vetëm një gjë, nuk kam bërë asgjë”. Nuk kam dhunuar asnjë rregull a ligj.”

Në akuzën e tij, depozituar në Gjykatën Supreme të Manhattan-it, ai akuzon Facebook se nuk i është përgjigjur kërkesave të vazhdueshme të tij për të mësuar se përse ishte hequr nga faqja. Fteja, mysliman, gjithashtu akuzon kompaninë për diskriminim fetar. Facebook nuk i është përgjigjur kërkesave të mediave amerikane për një koment./Shqiptari.net/

Flokët ndërrohen gjatë të gjithë kohës, por për shkak të një problemi gjenetik, tek disa njerëz ato zëvendësohen nga qime aq të shkurtra e të imta, sa që janë të pashikueshme nga syri i njeriut.

Një ekip amerikan është duke hetuar shkaqet dhe beson se është pranë gjetjes së një kure, që do të ndërhynte tek ADN-ja, për të zgjidhur përfundimisht problemin tek njerëzit me këtë mangësi.

Mjekimi do të jetë një lloj kremi, i cili me t’u vendosur në kokë, do të depërtojë në rrënjët e flokëve dhe do të bëjë që qelizat e reja të zhvillohen në mënyrën e duhur gjatë procesit të zëvendësimit.

Deri tani ka qenë e paqartë arsyeja e shkaktimit të tullacllëkut, por ekspertët besojnë se hormoni mashkullor testosteron është i përfshirë në një lloj mënyre, ndërsa kanë evidentuar edhe një tendencë të trashëgimit gjenetik.