Për t’u bërë adhurues i Zotit njeriut i duhet të përmbajë dëshirat e këqija dhe të frenojë pasionet e dëmshme. Nëse ai nuk arrin të çlirohet nga pasimi i dëshirave të liga do të shndërrohet në skllav i shejtanit dhe rob i epsheve të nefsit. Në këtë kuptim, mund të shprehemi me bindje të plot se koncepti më i lartë i lirisë njerëzore qëndron në të qenit e tij adhurues i Allahut, ndërsa skllavëria më ekstreme është të biesh pre’ e dëshirave të këqija, të cilat nxiten nga shejtani i mallkuar dhe bëjnë që njeriu të zhvishet nga vlerat dhe natyra njerëzore, duke ushtruar i shfrenuar nga çdo lloj kontrolli e freri moral paturpësitë, kulmi i të cilave janë marrëdhëniet seksuale brenda së njëjtës gjini.

Ata që gëzojnë dhe promovojnë vlerat duhet ta mbajnë të ndezur luftën dhe ta thellojnë atë kundër shfrenimit shtazarak, shthurjes së tërbuar, rebelimit ndaj vlerave, revolucionit ndaj shenjtërisë së familjes, lidhjes prind-fëmijë, lidhjeve farefisnore dhe përhapjes së paturpësive, më e madhja e të cilave është homoseksualizmi. Allahu e ka bërë ligj të pandryshueshëm, që degjenerimi moral i një sistemi shoqëror të sjellë kapitullimin e tij dhe rigjallërimin ose lindjen e një sistemi që mbron vlerat. Kombi shqiptar nuk ka asnjë arsye të dëgjojë zërat që nxisin për ta hipur atë në një anije, e cila tashmë i ka dhënë shenjat e fundosjes në plehërishten e historisë. Mbrojtësit e vlerave njerëzore nuk duhet të dorëzohen asnjëherë, assesi nuk duhet t’i presin shpresat, sepse edhe nëse në ndonjë vend dominojnë paturpësitë, vlerat nuk mund të zhduken. Prania e tyre mund të zbehet, por Zoti nuk do të lejojë kurrsesi, që ato të zhduken përgjithmonë. Rigjallërimi i sistemit të vlerave tashmë është më i sigurt se kurrë. Errësira më e madhe e natës është në fundin e saj. Në fundin e tunelit të paturpësive të përhapura në disa vende po shndrit një rreze prej dritës së fortë e të vetvetishme të së vërtetës, shpalljes hyjnore, arsyes, prirjeve të natyrshme njerëzore, vlerave. Më në fund triumfi do t’i përkasë dinjitet njerëzor.

Dihet që shejtani, udhëheqësi i ushtarëve të tij në betejën e lartpërmendur përdor mënyra të ndryshme për t’i çuar njerëzit në humbje. Një mënyrë është zbukurimi i të pavërtetës, paraqitja e antivlerave si vlera, shfaqja e krimeve ndaj moralit dhe dinjitetit njerëzor si të drejta që duhet të mbrohen me çdo kusht, trajtimi i paturpësive si trashëgimi historike, pjesë e kulturës dhe e vlerave që gëzojnë të tjerët; sajimi i ideve sociale që vënë shenjën e barazisë mes anormales dhe normales, moraleve të larta dhe paturpësive, ta natyrshmes dhe të panatyrshmes, prirjeve të natyrshme njerëzore dhe prirjeve të sëmura jonjerëzore, të njerëzishmes dhe shtazarakes, kafshës dhe njeriut; mënjanimi i arsyes dhe nxitjes së njeriut që të mos i vendosë asnjëfarë freri e kufiri dëshirave të nefsit, duke u orvatur t’i japin njeriut mbështetje të plotë gjoja logjike, ligjore, morale, kulturore, sociale, historike, që t’i plotësojë dëshirat, të cilat me kuptimin e plotë të fjalës do t’i quaja ‘shfrenim kafshëror’, madje pa hezituar të marrim si shembull edhe veprimet e qenieve pa arsye, si: amoralitetin e veshgjatit, pangopësinë e lopës, dinakërinë e dhelprës, mungesën e xhelozisë tek derri etj. Mbase kjo qasje ndaj një realiteti të hidhur ndonjërit mund t’i duket vulgarizim i pambështetur në fakte konkrete, por faktikisht edhe pse është e pabesueshme për një njeri me sado pak dije, “të mençurit, të emancipuarit” e kësaj kohe sjellin edhe arsyetime të tilla, që janë aq sa qesharake, edhe të neveritshme.

Ky në fakt është produkti i disa teorive sociale që po serviren të gatshme nga disa pseudointelektualë të trojeve tona, të cilët në mënyrë tejet të neveritshme ia kanë lejuar vetes të shndërrohen në mercenarë për mbrojtjen e perversitetit me pretekste të tilla të pabesueshme për një njeri normal. Allahu thotë në Kuran: “Iblisi tha: Zoti im, për shkak se më çove në humbje, unë do t’iu zbukuroj atyre të pavërtetën (rrugën e gabuar, anormalen, antivlerat, paturpësitë) në Tokë dhe të gjithë do t’i shpie në humbje, përveç robërve të Tu të sinqertë”. (Hixhër: 39-40). Iblisi me të gjithë ushtarët e tij prej xhinëve dhe njerëzve kanë një aftësi të çuditshme për ta paraqitur të bukurën si të shëmtuar, të mirën si të keqe, të dobishmen si të padobishme, padrejtësinë si drejtësi, paturpësinë dhe çorientimet seksuale si të drejta, kulturë, emancipim e terma të tjera, të cilat janë pjesë e fjalorit të tyre mashtrues. Ushtarët e Iblisit ia dolën që për pesëdhjetë vite në Shqipëri gjatë regjimit totalitar të shkëpusin shumicën e njerëzve nga besimi në botën tjetër dhe t’u jepnin atyre një formim materialist, çka përbën bazën për të gjitha çorientimet, ndërhyrjet dhe deformimet në natyrën e pastër njerëzore që pasuan rënien e atij regjimi.

Ai ishte hapi i parë, i cili u ndoq me një hap tjetër në Shqipërinë post-komuniste: nxitja e liberalizimi i tejskajshëm i marrëdhënieve heteroseksuale, përmes filmit, telenovelës, kinemasë, trajtimit të ideve, që mbështesin liberalizimin e plotë të marrëdhënieve seksuale në tekstet mësimore të shkollave të mesme dhe të larta etj. Shejtani dhe ushtarët e tij, duke u nisur nga përvoja e tyre e gjatë në shthurjen dhe degradimin e mjaft popujve të hershëm, por edhe të disa shteteve bashkëkohore, që janë zhytur në skajin më të largët të paturpësisë dhe perversitetit, me siguri planifikuan që një ose dy dekada në Shqipërinë post-komuniste do të jenë të mjaftueshme për rrënjosjen e revolucionit të marrëdhënieve të pakufishme heteroseksuale, çka është parakusht për të kaluar në hapin tjetër, atë të degradimit të liberalizimit seksual. Hapi i fundit pra, është mbrojtja dhe përhapja e paturpësisë më të madhe: marrëdhënieve homoseksuale dhe biseksuale.

Por nëse kanë arritur të korrin një farë suksesi në hapin e parë të shkatërrimit të natyrës njerëzore në Shqipërinë post-komuniste për shkak të ideologjisë së trashëguar nga regjimi i kaluar, në hapin e dytë ata e ndjejnë se janë më afër dështimit sesa përparimit. Përpjekjet e tyre përmes medieve më në zë dhe emisioneve më të shikueshme, për të familjarizuar shoqërinë me njerëzit anormalë po hasin rezistencë nga masa e gjerë e njerëzve. Kjo dëshmon se një pjesë e vlerave njerëzore tek populli ynë në përgjithësi nuk ka vdekur. Kjo pjesë e mbetur e vlerave, jo vetëm që duhet të ruhet, por duhet të shfrytëzohet me të gjitha mundësitë për rigjallërimin e pjesës së vlerave, që mbase tek shumë njerëz janë të vdekura. Në këtë mënyrë projekti për t’u shkuar në fund paturpësive me ndihmën e Allahut do të dështojë. Askush tjetër më shumë dhe më mirë sesa hoxhallarët dhe intelektualët muslimanë nuk mund t’u bëjë ballë përpjekjeve të tilla të turpshme. Por nëse shihet e nevojshme mund të bashkërendohen qëndrimet edhe me komunitetet e tjera tradicionale fetare në këtë drejtim, pasi martesa mes mashkullit dhe femrës, familja, rritja e fëmijëve në gjirin e familjes, shëndeti mendor dhe fizik, siguria e jetës, luftimi i krimit dhe fenomeneve negative në shoqëri janë vlera të përbashkëta, të cilat bazohen në mesazhet hyjnore, që Allahu ua shpalli të dërguarve.

Kohët e fundit janë paraqitur në media fakte të pakundërshtueshme, se ka projekte dhe libra të publikuara, të financuara me miliona euro nga disa fondacione të huaja, për të ndikuar në edukimin e fëmijëve të vegjël, pra për feminilizimin e djemve të vegjël dhe mashkullizimin e vajzave të vogla, si një pararendje e pjekurisë seksuale të tyre, duke inkurajuar çorientimin e tyre seksual në adoleshencë, duke influencuar në këtë mënyrë në rritjen e numrit të homoseksualëve në moshat e reja në brezat e ardhshëm. Madje është folur edhe për trajnimin e mësuesve të fillores për implementimin e programeve të tilla.

Përveç kësaj ditët e fundit përkrahësit e perversitetit kanë publikuar në media një valë shkrimesh dhe deklaratash për justifikimin e marrëdhënieve homoseksuale. Ata mashtrojnë duke thënë se homoseksualizmi nuk konsiderohet si sëmundje apo si deviacion nga mjekësia moderne. Për atë që e ka ndjekur me vëmendje këtë debat nuk ka asnjë dyshim, se ky mashtrim vjen nga disa organizata shëndetësore, të cilat financohen me qindra miliona euro dhe kanë si agjendë dekonstruktimin e natyrës së njeriut, sepse po t’i referohesh mjekësisë së mirëfilltë, qoftë të hershme apo bashkëkohore do të konstatosh krejt të kundërtën. Do të mjaftonin për të hedhur poshtë këtë pretendim sëmundjet e shumta, të cilat kanë në bazë dëmtimet e anusit tek homoseksualët.

Aktivistët e mbrojtjes së të drejtave të homoseksualëve mbështeten në një teori që thotë se orientimi seksual i fëmijës përcaktohet vetëm nga shoqëria, ndërsa prirjet e natyrshme me të cilat lind njeriu nuk kanë asnjëfarë ndikimi. Për këtë arsye ata punojnë për çorientimin seksual të fëmijëve, gjithnjë duke i mëshuar idesë se tek njeriu nuk ka një orientim të natyrshëm apo të lindur seksual. Për të hedhur poshtë këtë mashtrim mjafton të përmendim vetëm faktin se aparatet seksuale të mashkullit dhe femrës në mënyrë të natyrshme janë bërë për njëri-tjetrin, gjë që nuk mund ta thuash kurrë në rastin e marrëdhënieve homoseksuale.

Fakti që ka pasur edhe në popujt e hershëm njerëz të denatyruar, anormalë, me dëshira të çrregullta seksuale, nuk mund të përbëjë argument për natyrshmërinë e homoseksualizmit përveçse për ata, që e kanë të errësuar arsyen dhe të verbuar zemrën prej indoktrinimit me idenë e lartpërmendur, sepse askush nuk e mohon faktin që ka pasur dhe ka njerëz anormalë, por kjo mund të paraqitet si argument vetëm nga mashtruesit.

Po aq i vërtetë sa ky fakt është edhe fakti se një fenomen i tillë është konsideruar, që nga agimi i historisë njerëzore anormal, është shikuar me neveritje nga njerëzit e shëndetshëm.

Akoma më e neveritshme është shpjegimi i tyre se marrëdhënien seksuale mes të njëjtit seks e gjejmë rëndom edhe në botën e kafshëve.

Mbrojtësit e perversitetit pretendojnë se shoqëria shqiptare para komunizmit i toleronte homoseksualët, por edhe ky fakt është i rremë. Nuk mohohet që ka pasur njerëz anormalë para sistemit komunist, gjatë tij, dhe që ka edhe sot, por homoseksualizmi dënohej me ligj gjatë periudhës së regjimit osman, sepse siç dihet vepronte ligji i Sheriatit, kështu që nuk ka se si të tolerohej një sjellje e tillë. Madje kjo i shpjegon më së miri ndjenjat e antipatisë që ushqen me të drejtë masa e gjerë e popullit karshi këtij fenomeni, pasi të gjitha komunitetet fetare me influencë kanë qenë kategorikisht ndër shekuj kundër këtij fenomeni dhe ky është fakt i pamohueshëm. Pikërisht kjo trashëgimi e shëndetshme bën që populli të urrejë sjelljet homoseksuale.

Përkrahësit e sodomisë nuk pranojnë që burrnia është një vlerë tek meshkujt dhe se mungesa e saj përbën rrezik edhe për meshkujt, edhe për femrat, madje për mbarë shoqërinë. Homoseksualizmi është kërcënim serioz për familjen. Barazia gjinore është një mashtrim i lëvizjes feministe. Pasojat e këtij mashtrimi po i vuajnë më shumë femrat sesa meshkujt. Studiuesit objektivë pohojnë se gruaja prej natyre është e predispozuar të jetë e varur nga burri. Ata që mbështesin sodominë nuk e kuptojnë se përse shprehin edhe femrat neveri ndaj feminilizimit të meshkujve, ose e thënë ndryshe: ndaj zhburrnimit të meshkujve, por nuk ka asgjë për t’u habitur, sepse femra e shëndetshme psikologjikisht, sidomos ajo shqiptare ndihet krenare kur është në varësi të një mashkulli me burrni, pasi vetëm kjo i shkon asaj për shtat, vetëm në këtë mënyrë mund të funksionojë familja. Njerëzit e shëndetshëm me prirje normale, nuk mund pranojnë sjellje që bie ndesh me natyrshmërinë që u ka dhënë Allahu.

Së fundi, thuhet se mospranimi i homoseksualizmit apo antipatia ndaj homoseksualëve në shoqërinë shqiptare post-komuniste është e diktuar nga kushtet ekonomike. Por edhe kjo nuk qëndron. Përkundrazi, sipas disa të dhënave del se kushtet ekonomike kanë bërë, që një numër i kufizuar refugjatësh shqiptarë nën trysninë e kushteve të vështira ekonomike të pranojnë ushtrimin e ‘prostitucionit homoseksual’ në disa vende evropiane. Përveç kësaj kjo propagandë e turpshme në favor të homoseksualizmit nuk do të mund të bëhej me përmasa të tilla në një vend si Shqipëria me tradita dhe kulturë të njohur ndër shekuj, po të mos ishin këto kushte ekonomike. Gjithsesi, vlerat njerëzore nuk duhet të diktohen nga kushtet ekonomike. Veset e ulëta mbeten të tilla gjithmonë, si për të pasurit, edhe për të varfrit.

Autori: Ismail Bardoshi
albislam.com

Kalendari i Ramazanit 2012 per Shqiperine Kosoven dhe Maqedonin do te vendoset sapo te jete gati!

Sipas Komunitetit Musliman te Shqiperise:
Dita e parë e agjërimit të Ramazanit eshte data 20.07.2012
Dita e parë e Fiter Bajramit 19.08.2012 Bajrami falet në orën 06:34

Sipas rregullave islame, Dita e pare dhe e fundit e Ramazanit percaktohet pas shikimit te daljes Henes.

……… Dita e pare e muajit Ramazan 2012

……… Nata e Kadrit

………. Dita e pare e Fiter Bajramit 2012

………..Bajrami falet në orën 06:34

Degjim i Kuranit me perkthim shqip

koha e syfyrit korrik gusht 2012, koha e iftarit 2012, iftari koha kalendar, koha e iftarit per daten 1 Gusht 2012, koha e iftarit, kalendari islamik 2012, kalender islam 2012 shqip, kalendari i ramazanit shqiperi, koha e iftarit2012, kalendari i ramazanit 2012, kalendari ramazani 2012
vitin 2012 ramazani, kalendar islam 2012 shqip, vaktia e namzit, foto kalendari 2012, koha e namazit 2012 ne tirane, kalendari ramazanit 2012 muj, kalendari per vitin 2012, kalendari islamik për vitin 2013, vaktia e ramzanit 2012, kalendari islamik 2012 ne gjuhen shqipe, kalendari i ramazanit per kosoven, kalendari i ramazanit per maqedonine, vaktia e ramazanit 2012 kosove, vaktia e ramazanit maqedoni, vaktia e ramazanit shqiperi

Ne ende jemi në agimin e epokës së shkencës, ndërsa çdo shtim i dritës së këtij agimi po nxjerr në pah gjithnjë e më shumë veprën e një Krijuesi të Urtë. Kemi bërë zbulime të jashtëzakonshme; me një shpirt të përulësisë shpirtërore dhe me besim të mbështetur në dituri ne po i afrohemi gjithnjë e më pranë vetëdijesimit mbi Zotin.

Sa më përket mua, janë shtatë arsye për besimin tim:

Arsyeja e parë: Përmes ligjit të palëkundshëm matematikor ne mund të dëshmojmë që kjo gjithësi e jona është projektuar dhe është ekzekutuar me një zgjuarsi të jashtëzakonshme inxhinierike.

Të supozojmë se i keni dhjetë monedha në xhep, të gjitha të shënuara me numra prej një gjer në dhjetë, të cilat i përzieni mirë. Tash mundohuni t’i nxirrni me radhë nga njëshi gjer tek dhjetëshi një pas një secilën herë duke kthyer monedhën e duhur në xhep dhe duke i përzier përsëri të gjitha monedhat. Matematikisht dihet se shansi juaj për tërheqjen e monedhës me numrin një është një në dhjetë; për tërheqjen e njëpasnjëshme të njëshit dhe dyshit është një në 100; për tërheqjen e njëshit, dyshit dhe treshit është një në 1000; e kështu me radhë; ndërsa shansi juaj për tërheqjen e njëpasnjëshme të të gjitha monedhave nga njëshi gjer tek dhjetëshi, do të arrinte shifrën e pabesueshme prej një në dhjetë miliardë.

Me të njëjtën logjikë, sa kondita ekzakte janë të nevojshme për jetën në tokë të cilat me gjasë nuk kanë mundur të ekzistojnë rastësisht në raporte të duhura. Toka rrotullohet rreth boshtit të vet me një shpejtësi prej 1000 miljesh në orë (rreth 1600 km/h) në ekuator; sikur të rrotullohej me shpejtësi prej 100 miljesh në orë, ditët dhe netët tona do të kishin qenë dhjetë herë më të gjata sesa tash, ndërsa dielli i nxehtë sipas të gjitha gjasave do të kishte përcëlluar vegjetacionin për çdo ditë të lume përderisa gjatë netëve të gjata do të ishte ngrirë çfarëdo filizi i cili eventualisht do të kishte mbijetuar ditën e gjatë.

Pastaj dielli – burimi ynë i jetës, në sipërfaqen e vet ka një temperaturë prej 10,000 gradësh fahreinheit (rreth 5538 gradë celsius), ndërsa toka jonë është tamam aq larg sa ky “burim i jetës” të na ngrohë pikërisht sa mjafton dhe jo më tepër! Sikur dielli të kishte dhënë vetëm gjysmën e rrezatimit të tanishëm, ne do të kishim ngrirë, ndërsa po të na kishte nxehur edhe një herë më shumë, ne do të ishim pjekur.

Pjerrësia e tokës me një kënd të pjerrët prej 23 shkallësh – na i mundëson stinët e vitit; sikur toka të mos kishte qenë në këtë kënd të pjerrët, avujt e oqeaneve do të kishin ikur në veri dhe në jug, duke na formuar akuj në madhësi të kontinenteve. Sikur hëna, të supozojmë, të kishte qenë vetëm 50,000 milje larg nesh (rreth 80,467 km) dhe jo aq sa është në të vërtetë, baticat do të

kishin qenë me aso përmasash gjigante saqë të gjitha kontinentet do të ishin përmbytur dhe atë dy herë në ditë; madje edhe bjeshkët do të ishin gërryer brenda një kohe të shkurtër. Sikur korja e tokës të kishte qenë vetëm për tri metra më e trashë sesa që është, nuk do të kishte më oksigjen, pa të cilin do të shuhej jeta shtazore. Sikur oqeani të kishte qenë vetëm edhe pak metra më i thellë, atëherë dyoksidi i karbonit së bashku me oksigjenin do të ishin absorbuar dhe nuk do të kishte më jetë bimore.

Nga këta shembuj dhe nga një varg shembujsh të tjerë, na bëhet e qartë se shanset që jeta në planetin tonë është e rastësishme të mos jenë madje as një në miliarda e miliarda.

Arsyeja e dytë: Zotësia e jetës për të realizuar synimin e saj është manifestim i një Zgjuarsie Gjithëpërfshirëse.

Akoma asnjë njeri nuk e ka kuptuar se çka është në të vërtetë jeta. Jeta nuk ka as masë as dimensione – por ka forcë; rrënja në rritje e sipër arrin ta plasaritë edhe shkëmbin. Jeta ka ngadhënjyer mbi ujin, dheun dhe ajrin, duke i nënshtruar elementet dhe duke i detyruar të njëjtat që të shpërbëhen apo t’i riformojnë kombinimet e tyre.

Jeta si një skulptore e vërtetë u jep trajtë të gjitha gjallesave; si një artiste e shkathtë projekton secilin gjeth të çdo peme, u jep ngjyrë secilës lule. Jeta është një muzikante e cila ka mësuar secilin zog si ta këndojë këngën e vet të dashurisë, insektet si ta thërrasin njëri tjetrin përmes muzikës së tingujve të tyre të larmishëm. Jeta është një kimiste sublime, e cila u jep shije frutave dhe erëzave, ndërsa aromën trëndafilit, duke e shndërruar ujin dhe acidin karbonik në sheqer apo në lëndë drunore, ndërsa njëkohësisht duke e liruar oksigjenin të cilin gjallesat e kanë frymë të jetës.

Paramendoni një pikë pothuaj të padukshme të protoplazmës, të tejdukshme, xhelatinoze, të aftë për të lëvizur dhe për të thithur energjinë e diellit. Një qelizë e tillë e vetme si një pikël e tejdukshme vese mban në vete farën e jetës e cila ka fuqinë e shpërndarjes së jetës tek çdo qenie e gjallë, pavarësisht sa e madhe apo e vogël mund të jetë ajo. Fuqia e një pikle të tillë është më e madhe sesa bota jonë bimore, shtazore dhe njerëzore, sepse e tërë jeta rrjedh prej saj. Natyra nuk e krijoi jetën; shkëmbinjtë e zjarrtë dhe deti pa kripë nuk ka mundësi të kenë plotësuar kushtet e nevojshme.

Kush, pra, e solli këtu?

Arsyeja e tretë: Urtësia e botës shtazore flet papërmbajtshëm për Krijuesin e Mirë që u mbolli instinktin krijesave të vogla të pashpresa.

Salmoni i ri kalon disa vjet në det, pastaj kthehet prapë në lumin e vet dhe duke udhëtuar përpjetë anës së njëjtë të lumit në të cilin derdhet përroi ku kishte lindur. Kush e kthen atë prapa në mënyrë aq precize? Sikur ta bartni salmonin në një përrua tjetër, ai menjëherë do ta kuptonte se i është shmangur kursit të udhëtimit të tij dhe do të çante rrugën e vet teposhtë rrjedhës derisa do të arrinte rrjedhën kryesore të lumit e pastaj përsëri do t’i kthehej përpjetë rrymës së lumit me qëllim të përmbushjes së saktë të fatit të vet të pashmangshëm.

Akoma më e vështirë është zgjidhja e misterit të ngjalave. Këto krijesa mahnitëse posa të arrijnë pjekurinë migrojnë nga pellgje dhe lumenj gjithandej botës – ndërsa ngjalat evropiane kalojnë mijëra kilometra oqean – të gjitha me një synim të përbashkët – arritjen e thellësive të thepisura pranë ishujve Bermude. Aty ngjalat çiftohen për t’u shumuar dhe pastaj vdesin. Të vegjlit e porsalindur pa pasur fare idenë se ku janë, të rrethuar nga egërsia e ujit, megjithatë, nisen sërish prapa dhe ia dalin ta gjejnë rrugën jo vetëm gjer tek bregu prej nga kishin ardhur prindërit e tyre por edhe deri tek pellgjet e vogla, lumenjtë dhe liqenet e origjinës së tyre. Kurrë asnjë ngjalë amerikane nuk është kapur në Evropë sikur që asnjë ngjalë evropiane nuk është kapur në ujërat amerikane. Natyra madje ia ka shtyrë për një vit a më shumë ngjalës evropiane arritjen e pjekurisë me qëllim të kompensimit të udhëtimit të saj të gjatë. Kush e shtyn atë për t’u drejtuar?

Arsyeja e katërt: Njeriu posedon diçka më shumë sesa vetëm instinktin shtazor – fuqinë e mendjes

Asnjë kafshë tjetër nuk ka dëshmuar kurrë se është e aftë që të numërojë deri në dhjetë, apo qoftë edhe të kuptojë domethënien e numrit dhjetë. Po qe se instinkti është si një notë e vetme muzikore e flautit, sado e bukur megjithatë kjo notë është e kufizuar, derisa truri i njeriut përmban të gjitha notat e të gjitha instrumenteve të orkestrës. Nuk ka nevojë të humbim më shumë kohë rreth kësaj pike të katërt me radhë; duke iu falënderuar mendjes njerëzore ne mund të kridhemi në mendime rreth mundësisë se jemi ata që jemi vetëm ngase kemi pranuar një xixë nga Zgjuarsia Universale.

Arsyeja e pestë: Përgatitja për tërë jetën del në shesh në dukuri siç është mrekullia e gjeneve

Aq të imta janë gjenet saqë sikur të ishte e mundur vendosja në një vend e të gjitha atyre të cilat janë përgjegjëse për të gjithë njerëzit e gjallë, atëherë të gjitha ato gjene do të zinin vend më pak sesa një gishtëz. Përkundër kësaj, po këto gjene ndodhen në çdo qelizë të gjallë dhe janë çelësi i të gjitha karakteristikave dhe veçorive të njerëzve, të kafshëve dhe të bimëve. Gishtëza është një vend i vogël për të bërë vend të mjaftueshëm për të gjitha karakteristikat individuale të pothuaj tre miliardë njerëzve1. Megjithatë, faktet flasin vetë.

Mu këtu nis evolucioni – në qelizë, në qenien e cila mban në vete këto gjene. Fakti që një gjen ultra-mikroskopik në mënyrë absolute mund ta drejtojë tërë jetën në tokë paraqet një shembull të zhdërvjelltësisë së thellë dhe të një përgatitjeje e cila mund ta ketë burimin e vet vetëm në Zgjuarsinë Krijuese; asnjë hipotezë tjetër nuk do të kryente punë.

Arsyeja e gjashtë: Përmes ekonomisë së natyrës ne jemi të shtrënguar të kuptojmë se vetëm urtësia e pafund ka mundur të parashikonte dhe të përgatiste një bujqësi kaq të zgjuar

Shumë vjet më parë në Australi mbillej një lloj kaktusi i cili shërbente si një gardh mbrojtës. Duke mos pasur fare insekte armiqësore në Australi, ky lloj kaktusi së shpejti filloi të rritej në mënyrë të jashtëzakonshme; një shtrirje e tillë alarmuese vazhdoi derisa kjo bimë mbuloi një zonë të gjerë dhe të gjatë sa Anglia, duke i detyruar banorët të braktisnin qytetet dhe fshatrat e tyre dhe duke ua shkatërruar fermat e tyre. Duke kërkuar mbrojtje, entomologët (zoologë që

1 Kaq ishte numri i gjithmbarshëm i popullsisë botërore në kohën kur autori kishte botuar këtë artikull për herë të parë në “Reader’s Digest” në janar 1948, e më vonë është ribotuar edhe një herë në nëntor 1960.

merren me studimin e insekteve) kërkuan tërë botën dhe në fund gjetën një insekt i cili ushqehej ekskluzivisht me kaktus dhe nuk hante asgjë tjetër. Ky lloj insekti do të shumohej në mënyrë të lirë sepse nuk kishte armiq në Australi. Kështu, insekti në fjalë brenda një kohe të shkurtër mposhti kaktusin, prandaj sot ky lloj i dëmshëm i kaktusit është zhdukur – e me të edhe insekti përveç një mbetjeje të vogël mbrojtëse e cila mjafton për ta mbajtur nën kontroll të vazhdueshëm kaktusin.

Kësi lloj kontrolli dhe ekuilibri ekziston gjithandej. Për çfarë arsye insektet të cilat shumohen shpejt nuk mbizotëruan botën deri më tani? Për arsye se insektet nuk i kanë mushkëritë tona; ato marrin frymë përmes tubave. Por kur insektet rriten më të mëdha, tubat e tyre nuk rriten në proporcion me masën e tyre trupore. Mu për këtë kurrë nuk ka pasur insekte me masë të madhe; ky kufizim i rritjes së tyre i ka mbajtur ato nën kontroll. Po të mos ishte siguruar një kontroll i tillë fizik, njeriu nuk do të kishte mundur të ekzistonte. Imagjinoni të përballeni me grerëz në madhësi të luanit!

Arsyeja e shtatë: Fakti që njeriu mund të konceptojë idenë mbi Zotin është vetvetiu një provë unike.

Konceptimi i Zotit lind nga një aftësi hyjnore e njeriut, të cilën nuk e posedojnë krijesat tjera në botën tonë – aftësia të cilën ne e quajmë imagjinatë. Përmes fuqisë së saj, njeriu dhe vetëm njeriu mund të konstatojë ekzistimin e gjërave të padukshme. Janë të pakufizuara horizontet të cilat i hap fuqia e imagjinatës; vërtet, me shndërrimin e imagjinatës së përsosur të njeriut në njëmendësi shpirtërore, ai mund të shohë qartë në të gjitha dëshmitë e krijimit dhe qëllimit të vërtetën madhështore se qielli është gjithçka dhe kudo; se Zotin e gjejmë kudo dhe në gjithçka por askund më afër sesa në zemrat tona.

Përktheu: Naser Syla

“Me syrin e zemrës” është cikli i emisioneve që Komuniteti Mysliman po zhvillon çdo natë në Radio-televizionin “Ora News”. Siç është njoftuar edhe më herët në këtë cikёl emisionesh ёshtё planifikuar tё trajtohen biseda të ndryshme me karakter fetar dhe social, të cilat kanë si qëllim të promovojnë të vërtetat e Islamit, si një fe që trajton dhe përfshin jetën e njeriut në të gjitha aspektet.

Në fund, H. Selim Muça dhe Mr. Naim Tërnava kanë uruar shqiptarët kudo që ndodhen për kalimin sa më të mbarë të këtij muaji të begatë dhe për ditë më të mira për shqiptarët dhe familjet e tyre.

Në natën e dytë të ftuarit e moderatorit z. Ramadan Çipuri kanë qenë dy nënkryetarët e Komunitetit Mysliman, z. Bujar Spahiu dhe z. Gazmend Aga. Në pikëpamje teologjike ata kanë trajtuar e shpjeguar me qartësi vlerat dhe rëndësinë e Ramazanit, këtij muaji të madh, të cilin Zoti e zgjodhi për shpalljen e tij Hyjnore dhe për dërgimin e Profetit Muhamed (a.s.) si udhëzues e orientues për njeriun. Po ashtu të dy titullarët e KMSH-së kanë diskuar në një bashkëbisedim të frytshëm për dobitë e shumta që përmban agjërimi dhe vlerat e tij të padiskutueshme në aspektin edukativ, moral e shpirtëror. Ata kanë theksuar mes të tjerash se ky muaj përbën një kohë realisht të begatë ku myslimani ka hapësirën dhe mundësinë për të rigjetur veten, për të fisnikëruar moralin dhe tjetërsuar shpirtin. Nëpërmjet agjërimit dhe adhurimeve të tjera specifike në këtë muaj besimtari bëhet më i ndërgjegjshëm për rolin e tij në jetë dhe angazhohet në punë të mira që kanë si qëllim final të mirën e përgjithshme. Të dy të ftuarit u janë përgjigjur edhe pyetjeve që kanë mbërritur nga teleshikuesit, çka i ka dhënë bisedës nuanca të larmishme.

Një tjetër temë interesante ka trajtuar emisioni i tretë i fokusuar në dobitë shëndetësore të agjërimit. Të ftuarit e kësaj nate kanë qenë Prof. Dr. Bedri Bylyku dhe Dr. Rasim Vrioni, i pari mjek ftizio-ortoped, ndërsa i dyti mjek stomatolog. Duke u fokusuar në thënien e Profetit Muhamed (a.s.) “Mbani agjërim, të gjeni shëndet”, të ftuarit kanë folur me gjuhën e specialistit për dobitë dhe vlerat e mëdha që ka agjërimi te njeriu. Sipas tyre, agjërimi nuk është thjesht ndalim nga e ngrëna dhe e pira për një periudhë të caktuar kohe, por një adhurim që e bën njeriun të kryejë një pushim total të organizmit nëpërmjet të cilit trupi pastrohet dhe rigjenerohet. Gjatë bisedës së tyre të dy mjekët kanë dhënë shpjegime të mjaftueshme për mbarëvajtjen e agjërimit dhe mënyrën se si duhet të ushqehet trupi gjatë kohës që njeriu ndodhet në agjërim. Për vlerat e mëdha që mbart kjo disiplinë, mjekët e ftuar në studio kanë sjellë detaje nga eksperimente që janë kryer kryesisht në Perëndim të cilat kanë dëshmuar se agjërimi në kompleks ka gjetur përdorim në trajtimin e shumë sëmundjeve nga ato më të thjeshtat deri ato që kërcënojnë seriozisht jetën njerëzore.

Këto emisione teleshikuesit kanë pasur mundësi t’i ndjekin çdo ditë (drejtpërsëdrejti) në TV Ora News dhe të rintrasmetuara çdo ditë në orën 03.00 të ditës pasardhëse në kanalin Channel One dhe në orën 04.00 në kanalin Ora News, si dhe në valët e radios “Ora News” në po të njëjtën orë.

Dhe ata thanë: S’ka tjetër jetë pos kësaj dhe kurrë s’do të ringjallemi. Sikur t’i shihje kur ata të ndalohen para Zotit të tyre! Ai do të thotë:’A s’është kjo e vërteta?’ Ata do të thonë:’Po, pasha Zotin tonë!’ Pastaj Ai do të thotë:’Shijoni dënimin për shkak se nuk besonit’ [En’am, 29-30]

Atë ditë, mjerë ata që mohojnë, ata që mohojnë Ditën e Shpërblimit! Dhe kurrkush nuk e mohon atë, përveç atij që kalon çdo kufi [në shkelje e mosbindje], mëkatarit! Kur ajetet Tona i lexohen atij, ai thotë:’Rrëfenja të të lashtëve’ Kurrsesi! Por në zemrat e tyre ka raan [mbulesë mëkatesh], të cilën e fituan [duke bërë të këqija]. Kurrsesi! Vërtet, ata do të pengohen nga të parët e Zotit të tyre në atë Ditë. Atëherë, ata do të hyjnë në Zjarrin e flakëruar të xhehenemit. Dhe do t’u thuhet atyre:’Kjo është ajo që mohonit’ [el-Mutaffifin, 10-17]

Kurrsesi! Ata mohojnë Çastin [ditën e Ringjalljes]. Për ata që mohojnë Çastin, kemi përgatitur një Zjarr flakërues [el-Furkan, 23]

Mënyra se si t’i bindesh ata qe nuk e besojne jeten pas vdekjes, është si në vijim.

Së pari, ka transmetime të shumta lidhur me çështjen e ringjalljes nga pejgamberët dhe nga të Dërguarit në Librat dhe fetë me origjinë hyjnore, të cilat janë pranuar nga popujt.
Si mund të besosh diçka që është transmetuar nga një filozof apo një autor i ndonjë ideje a parimi, edhe nëse ajo çka ai thotë nuk mbërrin shkallën e besueshmërisë, të cilën e kanë mbërritur tekstet që flasin për ringjalljen?

Së dyti, arsyeja dëshmon për mundësinë e ringjalljes për shkaqe të ndryshme

1. Kurrkush s’mund të mohojë që ai është krijuar mbasi ka qenë kurrgjë. Ai që e krijoi dhe e solli në ekzistencë, mbasi ishte një kurrgjë, ka mundësi ta kthejë përsëri, siç thotë Allahu: Është Ai që nisi krijimin e pastaj e përsëritë atë [mbasi të shkatërrohet]. Dhe kjo është më lehtë për Të. Atij i takon përshkrimi më i lartë [dmth kurrkush s’meriton të adhurohet, veç Tij] në qiej e në tokë. Dhe Ai është i plotfuqishëm, i Urtë [er-Rum, 27]

Ashtu siç e nisëm krijimin, ashtu do ta përsëritim. Ky është një premtim nga ana jonë. Vërtet, Ne do ta bëjmë këtë [el-Enbija, 104]

2. Kurrkush nuk mohon madhështinë e qiejve dhe të tokës, për shkak të përmasave dhe shkëlqimit të tyre. Ai që i krijoi ato, është në gjendje ta krijojë njeriun, kurse ri-krijimi i tyre është edhe më lehtë për Të. Allahu ka thënë: Krijimi i qiejve dhe i tokës është më madhështor sesa krijimi i njerëzimit [Ghafir, 57]

A nuk shohin që Allahu i cili krijoi qiejt dhe tokën dhe nuk u lodh në këtë është i aftë t’i japë jetë të vdekurit? Po, Ai, vërtet, ka mundësi të bëjë gjithçka [el-Ahkaf, 33]

A nuk është i aftë Ai që krijoi qiejt dhe tokën që të krijojë njëjtë si ato? Po, vërtet! Ai është krijues i gjithëdijshëm. Vërtet, urdhri i Tij, kur Ai do diçka, është vetëm të thotë ‘Ji!’ dhe ajo bëhet [Ja-Sin, 81-82]

3. Gjithkush që ka mend mund ta shohë tokën të thatë e të vdekur, pa bimësi, e pastaj, kur shiu të bie mbi të, ajo lulëzon dhe bimësia e tij ngjallet. Ai që ka mundësi ta ringjallë tokën, mbasi ajo të jetë e vdekur, ka mundësi ta ringjallë të vdekurin dhe t’i ngritë ata. Allahu ka thënë: Mes Shenjave të Tij është se ju shihni tokën shterpë, por, kur Ne zbresim ujin [shiun] në të, ajo gjallërohet me jetë e rritje [të bimësisë]. Vërtet, Ai që i jep jetë asaj, ka mundësi t’i japë jetë të vdekurit. Vërtet, Ai ka mundësi për gjithçka [Fussilet, 39]

Së treti, realiteti dëshmon për mundësinë e ringjalljes. Janë dëshmuar ngjarje ku i vdekuri është kthyer në jetë. Në suren Bekare, Allahu na tregon pesë ngjarje, një nga të cilat është: Apo si ai që kaloi pranë një qyteti të përmbysur dhe tha:’Si do ta ringjallë Allahu këtë mbasi që ka vdekur?’ Kështu, Allahu e bëri atë të vdekur për njëqind vjet e pastaj e ngriti prapë. Ai tha:’Sa ke ndenjur [i vdekur]?’ Njeriu tha:’[Ndoshta] Një ditë ose një pjesë të ditës’. Ai tha:’Jo, ti ke ndenjur njëqind vjet. Shih ushqimin dhe pijen tënde. Ato nuk kanë ndryshuar. Dhe shih gomarin tënd. Kështu, Ne të bëmë ty një Shenjë për njerëzit. Shih eshtrat se si i bëjmë bashkë dhe i veshim me mish’. Kur kjo iu tregua qartë atij, ai tha:’Unë e di që Allahu ka mundësi të bëjë gjithçka’ [el-Bekareh, 259]

Së katërti, urtësia na dikton se duhet të ketë ringjallje mbas vdekjes, në mënyrë që secili shpirt të shpërblehet sipas asaj që ka bërë. Sikur të mos ishte kjo, krijimi i njerëzimit do të ishte i kotë, i pa vlerë dhe pa ndonjë urtësi. Dhe mes njerëzimit dhe kafshëve s’do të kishte kurrfarë dallimi në këtë jetë. Allahu ka thënë:

A menduat se ju kemi krijuar për lojë [pa ndonjë qëllim] dhe se s’do të na mktheheni? I lavdëruar qoftë Allahu, Mbreti i vërtetë. S’ka të adhuruar, përveç Tij, Zoti i Arshit madhështor [el-Mu’minun, 115, 116]

Vërtet, Çasti po vjen dhe Unë e mbaj të fshehur atë, që çdo person të shpaguhet për atë që përpiqet [Ta-Ha, 15]

Dhe ata bëjnë be fuqishëm në Allahun se Allahu s’do ta ngrejë atë që vdesë. Po, ky është një premtim nga Ai, por shumica e njerëzimit nuk e dinë. Me qëllim që Ai t’ua bëjë të qartë të vërtetën për atë që nuk pajtoheshin dhe që mohuesit [e Ringjalljes] të dinë se ishin rrenës. Vërtet, Fjala jonë, kur duam ndonjë gjë, është vetëm të themi ‘Ji!’ dhe ajo bëhet [en-Nahl, 38-40]

Mosbesimtarët pretendojnë se kurrë s’do të ringjallen. Thuaj [O Muhamed]:’Po, pasha Zotin tim, ju sigurisht që do të ringjalleni e pastaj do të njoftoheni për atë çka keni bërë. Dhe kjo është lehtë për Allahun [et-Tagebun, 7]

Nëse kjo dëshmi u parashtrohet atyre që mohojnë ringjalljen dhe ata ngulmojnë në mohimin e tyre, atëherë ata janë arrogantë dhe kokëfortë. Dhe ata që bëjnë keq,do ta marrin vesh se me çfarë përmbysje do të përmbysen
Mexhmu Fetaua ibn Uthejmin [2/22-25]
MBUROJA.net

Urtësi

Urtësi dhe këshilla
• Atij që nuk i bëjnë sytë dobi, as veshët nuk i bëjnë dobi.
• Ndërmjet Allahut dhe njeriut ka një perde dhe po ashtu edhe ndërmjet njeriut dhe
njerëzve të tjerë ka një tjetër perde. Ai që gris perden që ka ndërmjet tij dhe Zotit, edhe
Zoti do t’i grisë atij perden që ka ndërmjet tij dhe njerëzve.
• Njeriu ka një Zot të Cilin do ta takojë dhe një shtëpi në të cilën do të banojë, ndaj
duhet që ai të kënaqë Zotin e tij para se ta takojë dhe të ndërtojë shtëpinë e tij para se të
banojë.
• Humbja e kohës është më e shtrenjtë sesa vdekja, sepse humbja e kohës të largon nga
Allahu dhe bota tjetër, e ndërsa vdekja të largon nga kjo botë dhe njerëzit e saj.
• Dynjaja, që nga fillimi e deri në fund të saj nuk kushton as edhe sa një orë siklet; e si i
bëhet halli një sikleti të përjetshëm?!
• Diçka e dashur sot nesër bëhet e urryer dhe diçka e papëlqyer sot nesër bëhet e
dashur.
• Fitimi më i madh në këtë botë është ta preokuposh veten në çdo kohë me atë çka
është më parësore dhe më e dobishme për ty në botën tjetër.
• Si mund të jetë i mençur një njeri i cili e ka shitur Xhenetin dhe çfarë ka në të për një
orë të vetme kënaqësie të kësaj bote?!
• Ai që e njeh mirë Zotin largohet prej kësaj bote i pangopur nga dy gjëra: nga e qara
për shpirtin e tij dhe nga lavdërimi për Zotin.
• Kur ke frikë një krijesë, jeta me të të bëhet e padurueshme derisa të ndahesh, ndërsa
kur ke frikë Zotin, prania e Tij të qetëson dhe afrimi me Të bëhet i dashur.
• Nëse dija do të kishte dobi pa punën, atëherë Allahu nuk do t’i kishte qortuar rabinët,
dhe nëse do kishte dobi puna pa sinqeritet, atëherë Allahu nuk kishte për t’i qortuar
hipokritët (munafikët).
• Largoje atë të keqe që të vjen nëpër mend; nëse nuk e bën, ajo do të kthehet në një
mendim, atëherë largoje atë mendim; nëse nuk e bën, atëherë ajo do të bëhet një dëshirë,
atëherë luftojë atë; nëse nuk e bën, atëherë ajo do të shndërrohet në një qëllim dhe
pasion, e nëse nuk e largon, atëherë ajo do të kthehet në një veprim; nëse nuk i
kundërvihesh shpejt me një veprim të kundërt, atëherë ajo do të bëhet një zakon, e
atëherë do ta kesh të vështirë të largohesh prej saj.
• Devotshmëria është në tre nivele: E para, është zelli i zemrës dhe i gjymtyrëve për t’u
larguar nga gjynahet dhe ndalesat. E dyta, është zelli i zemrës dhe i gjymtyrëve për t’u
larguar nga të papëlqyeshmet. E treta, është zelli i zemrës dhe i gjymtyrëve për t’u
larguar nga gjërat e tepërta dhe ato që nuk i interesojnë. E para i jep njeriut jetë, e dyta i
jep forcë dhe shëndet, ndërsa e treta i jep kënaqësi, lumturi dhe gëzim.
Kur t’vërtetën mbron der n’thellësi,
pak t’bahen krah.
Shum’ njerëz s’i kuptojn’ gjanat nji m’nji,
Ndaj dhe gjithher’ gjykojn’ në t’njajtin kah.
Me nimen e Zotit kuptoj e me te punoj.
As vetja e as miqt’ s’mvin’ n’krah.
Kur mërzia m’kap e shpresa m’shkon,
Nji fllad i beft’ nga i njajti drejtim shpresën ma dhuron.
• Atë që Allahu e ka krijuar për ta futur në Xhenet, shpërblimi do t’i vijë vazhdimisht
nga situatat e vështira. E ndërsa atë që Ai e ka krijuar për në zjarr, gjynahet vazhdimisht
do t’i vijnë si pasojë e dëshirave.1
• Kur Ademi kërkoi përjetësinë në Xhenet nëpërmjet pemës, ai u dënua me daljen prej
tij, ndërsa kur Jusufi kërkoi të dilte nga burgu nëpërmjet atij që i interpretoi ëndrrën,
qëndroi në të edhe për disa vite të tjera.2
• Kur mbi një njeri bie caktimi i Zotit, i papëlqyeshëm për të, atëherë para tij shfaqen
gjashtë skena: E para, skena e monoteizmit, sepse Allahu është Ai që e përcaktoi dhe në
bazë të vullnetit të Tij u krye – Ai e bëri që të ndodhë. Gjithmonë ndodh vetëm ajo që do
Ai, dhe kurrë e ana-sjellta. E dyta, skena e drejtësisë, sepse në të kryhet vendimi i Tij dhe
shfaqet drejtësia e gjykimit të Tij. E treta, skena e mëshirës. Në këtë përcaktim të Allahut,
ndonëse i hidhur, mëshira ka qenë mbi zemërimin dhe hakmarrjen, mëshirë që ndodhet
në brendësi të ndodhisë, jo shumë e dukshme. E katërta, skena e urtësisë. Allahu e
vendosi të ndodhë kjo gjë në bazë të urtësisë së Tij dhe jo ashtu kot, pa asnjë qëllim dhe
përfitim. E pesta, skena e lavdërimit. Nagaqë Allahut i përket lavdërimi dhe falënderimi
për çdo gjë. E gjashta, skena e robërisë. Kjo sepse njeriu është tërësisht një skllav i
Allahut, mbi të zbatohen vendimet e Zotit të tij, sepse ai është pronë dhe skllav i Tij dhe
Ai vepron me të si të dojë.
• Suksesi i pakët, mendimet jo të drejta, mosdalja në pah e së vërtetës, prishja e zemrës,
përtacia në përmendjen e Allahut, humbja e kohës, pakënaqësia e njerëzve, largësia që
krijohet ndërmjet njeriut dhe Zotit, mosrealizimi i lutjeve, ashpërsia e zemrës, mospasja
mbarësi në jetë dhe pasuri, privimi nga dija, poshtërimi, shtypja nga ana e armikut,
ngushtimi i kraharorit, sprovimi me shokë të këqij që të prishin zemrën e të marrin
kohën, streset dhe ankthet e gjata, jeta e padurueshme, shqetësimet shpirtërore…; që të
gjitha vijnë si rezultat i gjynaheve dhe pavëmendja në përkujtimin e Zotit, ato mbijnë
nga toka ashtu siç dalin kërpudhat pas shiut, ashtu siç vjen shkrumbi mbas zjarrit; e të
kundërtat e të gjitha këtyre, vijnë nga devotshmëria dhe bindja ndaj Zotit.
1 Me këto fjalë nënkuptohet hadithi i Profetit (salallahu alejhi ue selem), se Xheneti është i rrethuar me vështirësi, ndërsa
Xhehenemi me epshe dhe dëshira. Transmetohet nga Muslimi: 2822.
2 Autori ka për qëllim të tregojë se kushdo që i var shpresat tek dikush tjetër veç Allahut, mjerë për të se sa gjatë do t’i duhet
të presë!

Kanali do të ketë “qëllime civilizuese” dhe “do të kontribuojë në edukimin moral dhe shpirtëror”.

Në Rusi jetojnë rreth 14.5 milionë banorë të përkatësisë myslimane, ndërsa hapi i fundit vjen me shpresën për të rritur shkallën e tolerancës në vend.